Dagtocht door Hobart & Tickets voor MONA
Dagtocht naar Mt Wellington met tickets voor MONA
De aankomst is al de helft van de beleving. Je stapt van de veerboot af of daalt af vanuit het entreegebouw en loopt dan steeds verder naar beneden, dieper de zandsteen in, waar de lucht koeler wordt, het licht minder wordt en het museum steeds meer aanvoelt als een toevallig ontdekte ruimte dan als een keurige galerie.
David Walsh heeft MONA opgericht om het gebruikelijke museumconcept op zijn kop te zetten. In plaats van een overzichtelijke tijdlijn en keurige bordjes aan de muur, baan je je een weg langs oude artefacten, provocerende installaties en plotselinge uitzichten op de rivier, waarbij je met The O zelf bepaalt hoeveel achtergrondinformatie je wilt en wanneer.
Wat bij de meeste bezoekers blijft hangen, is niet één bepaald voorwerp, maar het gevoel dat je de briljante, vreemde innerlijke wereld van iemand anders hebt verkend. Bij MONA kun je in één en hetzelfde uur nieuwsgierig, geamuseerd, ongemakkelijk en helemaal in de ban zijn.
Sla dit dan maar over als: expliciete kunst, duistere ondergrondse galerijen of lange stukken lopen en staan het plezier van een bezoek voor je verpesten.
De tocht van 25–30 minuten stroomopwaarts over de Derwent zorgt al voor de juiste sfeer nog voordat je binnenkomt. Vanaf de standaardplaatsen heb je een weids uitzicht op de rivier, terwijl er op drukke dagen maar een beperkt aantal premiumplaatsen beschikbaar is; het loont dus de moeite om die van tevoren te reserveren.
MONA laat zich langzaam zien. Je komt binnen via een ingetogen paviljoen en daalt vervolgens via een trap of lift af naar ondergronds, naar holtes in het zandsteen die het museum meteen onderscheiden van alles wat conventioneel aandoet.
Begin onderaan en werk naar boven toe. In deze donkere zalen staan een paar van MONA’s meest confronterende en meeslepende werken, en het gevoel van grootte komt het sterkst naar voren voordat de bovenste verdiepingen vol beginnen te raken.
Oude Egyptische, Griekse en Mesopotamische voorwerpen staan naast digitale media, beeldhouwwerken en provocerende hedendaagse installaties. Het gaat juist om dat contrast: MONA wil dat je zelf verbanden legt tussen gebeurtenissen uit duizenden jaren.
Neem de tijd voor geluidswerken, videokunst en installaties die de hele ruimte vullen. Vanaf de deuropening zie je ze al snel over het hoofd, maar veel ervan laten zich pas zien als je er een paar minuten blijft staan.
Na lange stukken onder de grond zorgen de terrassen in de open lucht en de prachtige uitzichten op de Derwent ervoor dat je ogen weer tot rust komen. Ze zijn ook fijne plekjes om even op adem te komen als je even genoeg hebt van de drukke, uitdagendere zalen.
Het landgoed achter de galerijen hoort bij deze dag. Voeg een maaltijd, wijnproeverij of bierproeverij toe als je 60–90 minuten de tijd hebt; in het weekend is het slim om een tafel te reserveren voor de lunch.
Er hangen geen beschrijvingsbordjes bij de kunstwerken. De O houdt bij waar je bent en geeft op verzoek uitleg, achtergrondinformatie en een mening, waardoor het voor nieuwkomers eerder onmisbaar dan optioneel is.
Zonder context kan MONA best verwarrend aanvoelen, maar een begeleide dagtrip naar Mt Wellington inclusief kaartjes voor MONA maakt daar juist een voordeel van: je krijgt deskundig commentaar, wordt bij je hotel opgehaald, wordt met de veerboot vervoerd en krijgt een beter beeld van de grote contrasten in Tasmanië.
Plan je tijd goed: Reken op 3–5 uur voor de galerijen, of 5–8 uur als je met de veerboot komt en stopt voor een lunch, een wijnproeverij of een bezoek aan de brouwerij.
Aanbevolen route: Begin op het laagste galerijniveau en werk je zo omhoog. Breng wat meer tijd door in de ondergrondse zandstenen galerijen, neem daarna even pauze op de binnenplaatsen of aan de Derwent-rivier, voordat je de bovenste verdiepingen gaat verkennen.
Niet te missen: De ondergrondse zandstenen galerijen, de opvallende mix van oude en hedendaagse kunst, en minstens één grootschalige installatie.
Optioneel: Ga eens langs bij Moorilla Winery, Moo Brew, of ga lekker eten bij Faro of The Source. Deze activiteiten kunnen je bezoek met 1–2 uur verlengen.
Begeleid versus op eigen tempo: Een bezoek op je eigen tempo gaat prima samen met The O, de digitale gids van MONA, die je tijdens je rondgang informatie over de kunstwerken geeft. Rondleidingen zijn ideaal als je MONA combineert met andere bezienswaardigheden in Hobart, zoals Mount Wellington of een stadsrondleiding.
Lees de volledige geschiedenis van het Museum of Old and New Art (MONA) →
MONA is opgericht in opdracht van David Walsh, die een museum wilde dat mensen aan het denken zette in plaats van ze de les te lezen. Fender Katsalidis Architects, onder leiding van Nonda Katsalidis, kwam met een in de rots uitgehouwen, ondergronds gebouw dat afdalen, desoriëntatie en ontdekking centraal stelt in de beleving, vanaf de allereerste stap onder de grond.
Hedendaagse ondergrondse architectuur. Vanaf de onopvallende ingang kom je in donkere, indrukwekkende zalen die in de rots zijn uitgehouwen, waardoor je het geheel langzaam ontdekt in plaats van in één keer.
Zandsteen uit het Trias, zichtbeton, staal en glas spelen de hoofdrol. Je ziet ruwe rotswanden naast gladde wandelpaden en waterpartijen, waardoor de galerijen een beetje aan een bunker en een beetje aan een opgraving doen denken.
Het grootste deel van MONA ligt drie verdiepingen onder de grond, onder het landgoed Moorilla. Bruggen, trappen, schachten en liften slingeren zich door de uitgegraven ruimtes en maken van de verplaatsing een verticale reis.
Het gebrek aan daglicht in sommige ruimtes en de plotselinge uitzichten op de rivier versterken het contrast tussen intimiteit en grootte. Je bent voortdurend bezig om te bepalen waar je precies bent.
Fender Katsalidis Architects heeft samen met Nonda Katsalidis het museum ontworpen om de beleefde neutraliteit van standaardgalerijen te doorbreken en het gebouw een actief onderdeel van de kunstbeleving te maken.
Voordat MONA opende, stond Hobart vooral bekend om zijn historische straatbeelden, het uitzicht op het water en de toegang tot de wildernis. MONA heeft de stad een duidelijkere internationale identiteit gegeven: eigentijds, uitdagend en cultureel ambitieus. Het heeft ook de reispatronen veranderd. Veel bezoekers plannen tegenwoordig minstens één volle dag van hun trip naar Hobart rond het museum, en verlengen daarna hun verblijf om te genieten van restaurants, festivals en bezienswaardigheden in de buurt. Die verandering is belangrijk, want MONA is niet zomaar een succesvol museum; het is een van de duidelijkste voorbeelden in Australië van hoe één attractie de toeristische economie van een bestemming kan veranderen.
Ja, vooral als je op zoek bent naar een museum dat meer aanvoelt als een belevenis dan als een afvinklijstje. De architectuur, de aankomst van de veerboot en de wisselende tentoonstellingen maken het zeker de moeite waard.
De meeste bezoeken duren 3–5 uur. Als je de veerboot, een stevige lunch of een bezoek aan Moorilla Winery en Moo Brew erbij optelt, reken dan op 5–8 uur, zodat de dag niet te gehaast aanvoelt.
Sla de afdaling naar de ondergrondse galerijen niet over, net zomin als de contrasten tussen oud en nieuw, en die ene grote installatie waar je langer bij blijft hangen dan je had verwacht. Als je over de rivier komt, zorgt de tocht met de veerboot al voor een heel feestelijk gevoel nog voordat je aan land gaat.
Ja, voor beginners en voor gezinnen met oudere kinderen. Sommige werken zijn expliciet, duister of conceptueel zwaar, dus het is meer geschikt voor nieuwsgierige tieners dan voor jonge kinderen. De veerboot en het open terrein zorgen voor wat afwisseling tijdens het bezoek.
Met de veerboot, als je de tijd hebt. Zo wordt de rit zelf een deel van de ervaring en word je vlak bij de ingang afgezet.
Ja, vooral in het weekend, tijdens schoolvakanties, in de festivalperiode en bij uitstapjes waarbij de veerboot is inbegrepen. De capaciteit van de veerboot is beperkt, en de populaire tijdvakken zijn als eerste volgeboekt.
ADRES
655 Main Rd, Berriedale TAS 7011, Australia
Tijden
Vandaag gesloten
KAARTJES
Vanaf $ 103,35
AANTAL INGANGEN
2
MONA opende in 2011 zijn deuren voor het publiek op de plek waar vroeger het Moorilla Museum of Antiquities van David Walsh stond.
Een groot deel van het museum is ondergronds uitgehouwen in een zandstenen rotswand, en bezoekers gaan meestal via een wenteltrap of lift naar beneden in plaats van vanaf straatniveau te beginnen.
MONA ziet bewust af van traditionele wandbordjes. De informatie over de kunstwerken krijg je via het O-apparaat of de app, met tekst, audio, interviews en soms ook commentaar van Walsh zelf.